پژوهشگران گونه جدید گربه‌ای را پس از بیش از ۱۰۰ سال شناسایی کردند

پژوهشگران با شناسایی یک گونه جدید از گربه‌ها به نام Leopardus tilcayo، نخستین کشف جدید در خانواده گربه‌ها را پس از بیش از ۱۰۰ سال به ثبت رساندند. این گونه جدید مربوط به زیستگاه‌های جنگلی در بولیوی است و به عنوان یک کشف علمی مهم در دنیای زیست‌شناسی مطرح شده است.

تاریخچه کشف

در سال ۲۰۱۶، پائولا نوگالس-آسکارونز، زیست‌شناس و کاوشگر ملی جغرافیایی، گزارشی از یک پناهگاه حیات وحش در بولیوی دریافت کرد. آنها یک گربه به اصطلاح «عجیب» را به او معرفی کردند که توسط یک مرد محلی پیدا شده بود. این مرد، این گربه را به عنوان یک نژاد خانگی در نظر گرفته بود، اما پس از مدتی متوجه شد که این حیوان یک گونه وحشی است و بهتر است آن را به پناهگاه بسپارد.

بیشتر بخوانید: تأثیر تغییرات اقلیمی بر خشکسالی رودخانه کلرادو؛ نه مراکز داده!

نوگالس-آسکارونز به عنوان سرپرست تحقیق در برنامه تحقیقاتی گربه‌های بولیوی، به بررسی این حیوان پرداخت. او متوجه شد که این گربه دارای ویژگی‌های خاصی است، از جمله صورت کوچک و گوش‌های گرد و کوتاه، و به طور بارزی از گربه‌های خانگی کوچکتر است. بیشتر از همه، بدن او پوشیده از لکه‌های شبیه به پلنگ بود.

تحقیقات و تأیید هویت جدید

در اوایل روند تحقیق، نوگالس-آسکارونز گمان می‌کرد که این گربه متعلق به گونه Leopardus tigrinus است. با این حال، در سال ۲۰۱۹ و در حین تهیه کتابچه‌ای درباره گونه‌های گربه‌های بولیوی، متوجه تفاوت‌های قابل توجهی میان عکس‌های این گربه و عکس‌های مرجع از گربه‌های همسایه در برزیل شد. او دریافت که لکه‌های گربه‌اش بزرگتر از آنچه در مرز برزیل مشاهده می‌شود، هستند.

این کشف به کمک آنالیز ژنتیکی و همکاری با ادواردو ایزریکی، ژنتیک‌دان و یوناس لِسکروارت، نویسنده همکار از دانشگاه آنتورپ انجام شد. تیم پژوهشی موفق به شناسایی جایگاه خاص این گونه جدید در درخت خانواده گربه‌ها شدند. نام Leopardus tilcayo به دلیل ارتباط محلی آن انتخاب شده است.

اهمیت کشف و پیامدها

این کشف نه تنها به عنوان اولین گربه جدید شناخته شده از سال ۱۹۲۳ اهمیت دارد، بلکه با بازنگری در درخت خانواده گربه‌ها، تعداد بیشتری از گونه‌های مختلف را شناسایی می‌کند. پژوهشگران امیدوارند که روش‌های مورد استفاده برای شناسایی L. tilcayo به شناسایی گونه‌های بیشتری از گربه‌ها در سطح جهانی منجر شود و به حفاظت از این گونه‌ها کمک کند.

در حالی که تفاوت‌های فیزیکی مانند طول دم و اندازه لکه‌ها می‌توانند نشانه‌های مهمی برای شناسایی گونه‌ها باشند، آنالیزهای ژنتیکی به عنوان استاندارد طلایی در این زمینه شناخته می‌شوند. این روش‌ها به پژوهشگران امکان می‌دهند تا تفاوت‌های پنهانی را که در عکس‌ها و یادداشت‌های میدانی قابل مشاهده نیستند، شناسایی کنند.

بیشتر بخوانید: تأثیر آتش‌سوزی‌ها و ذوب دائمی زمین‌های کانادا بر تغییرات اقلیمی · سارا هیکی و تیمش؛ نجات باتلاق‌های باستانی در جزیره من