حفرهای جدید بر روی ماه با ابعادی بزرگتر از کولوسئوم روم کشف شده است. این حفره که نتیجه برخورد یک شیء بزرگ به سطح ماه است، دو سال پیش و به اندازه ۷۲۸ فوت (حدود ۲۲۲ متر) در قطر و ۱۴۱ فوت (تقریباً ۴۱ متر) در عمق ایجاد شده است.
ویژگیهای حفره جدید
براساس گزارشات، این حفره بزرگترین حفره تاثیر شناخته شده در سیستم خورشیدی است که در دوران معاصر ایجاد شده است. دانشمندان برآورد کردهاند که چنین رویدادی به طور میانگین تنها هر ۱۳۲ سال یک بار اتفاق میافتد. این کشف به عنوان یک منبع ارزشمند از اطلاعات در نظر گرفته میشود، به ویژه در زمانی که ناسا به دنبال ایجاد پایگاهی برای فضانوردان بر روی ماه است.
بیشتر بخوانید: بحثهای جنجالی در کنفرانس محصولات Salesforce درباره هوش مصنوعی
فرایند کشف و پیشرفتها
ناسا با استفاده از مدارگرد شناسایی ماه (Lunar Reconnaissance Orbiter) این حفره را در سمت نزدیک ماه بین ۱۱ آوریل و ۲۲ مه ۲۰۲۴ شناسایی کرد. این برخورد که ناشی از برخورد یک تکه از یک سیارک یا دنبالهدار به اندازه یک ساختمان سه تا شش طبقه بود، در زمان واقعی توسط تلسکوپهای زمین و فضایی شناسایی نشد.
تصاویر اولیه از حفره در اوت ۲۰۲۵ شناسایی شدند و تصاویر دقیقتری در پاییز سال گذشته جمعآوری شدند. حفره جدید به یاد توماس مکگچین، مدیر سابق موسسه ماه و سیارات هیوستون نامگذاری شده است و اندازه آن سه برابر بزرگتر از بزرگترین حفره قبلی است که توسط LRO کشف شده بود.
تأثیر بر سطح ماه
این برخورد سطح ماه را به شدت مختل کرده و آثار آن در سطحی به گستردگی بیش از ۶۶ مایل قابل مشاهده است. به گفته مارک رابینسون، دانشمند ارشد دوربینهای LRO، ذرات و خاک سنگی به زاویهای بالاتر از آنچه انتظار میرفت پرتاب شدهاند. همچنین یک نقطه سرد به عرض ۴ مایل در اطراف حفره جدید شناسایی شده که نشاندهنده نرم شدن خاک سطحی ماه است.
رابینسون پیشبینی میکند که خاکهای سطحی ماه به طور مداوم تحت تأثیر مواد پرتاب شده قرار میگیرند و این روند سریعتر از آنچه قبلاً تصور میشد، در حال انجام است. به گفته وی، آثار پاهای فضانوردان آپولو به زودی از بین خواهند رفت.
بیشتر بخوانید: الکسیس اوهانیان: صنعت فناوری در توضیح خطرات هوش مصنوعی بیتوجه بوده است · سلول خورشیدی بدون ژرمانیم؛ انقلابی در صنعت ماهوارهها
